Aleksander urodził się około 250 roku w Aleksandrii. W tamtejszej szkole zdobył gruntowne wykształcenie, co w połączeniu z jego inteligencją doprowadziło go do wybitnego stanowiska wśród kleru i zjednało szacunek. W 313 roku został wybrany biskupem, a tym samym patriarchą Aleksandrii.
Zasłynął jako obrońca czystości wiary, doskonały administrator i duszpasterz. Jego zasługą jest zwrócenie uwagi na błędy głoszone przez Ariusza. Przeciwdziałał im z całą stanowczością. Ostrzegał przed nimi okolicznych biskupów. Ariusz nie uznawał Bóstwa Chrystusa. Błędy głoszone przez niego potępił na synodach biskupów Egiptu i Libii. Napisał list do cesarza Konstantyna Wielkiego z prośbą o zwołanie soboru powszechnego, który odbył się w 325 roku w Nicei (Mała Azja). Udział wzięło 318 biskupów.
Aleksander mając u boku młodego diakona Atanazego, wybitnego teologa, dzielnie bronił prawowierności. Sobór swoim autorytetem potwierdziły błędy Ariusza. Wtedy cesarz skazał go na wygnanie, a pisma jego na spalenie.
Aleksander zmarł w 326 roku i jago następcą został Atanazy.
Jest patronem obrońców prawowierności i jedności Kościoła.
|